KOMUNIKAT DOT. WYPALANIE TRAW

Zakaz wypalania suchych traw na, łąkach, pastwiskach, rowach przydrożnych, w strefie oczeretów i trzcin, nieużytkach i terenach przyległych do lasów.

Oprócz zagrożenia pożarowego, wypalanie traw powoduje naruszenie równowagi biologicznej w przyrodzie oraz zniszczenie szlachetnych gatunków roślin trawiastych i zielnych.

W związku z nagminnym wypalaniem suchych traw w okresie wiosennym przypominamy, że zgodnie z § 63 ust.1 pkt.2 Rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z dn. 03.11.1992r. w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów /Dz.U. z 1992r. Nr 92 poz.460, z późn.zm./ i art.45 Ustawy z dnia 16.10.1991r. o ochronie przyrody (Dz.U. z 1991r. Nr 114 poz.492 z późn.zm.), oraz art.30 ust.3 pkt.3 Ustawy z dnia 28.09.1991r. o lasach /Dz.U. z 2000r. Nr 56 poz.679 tekst jedn./, – w lasach, na terenach śródleśnych, na obszarze łąk, torfowisk, wrzosowisk, pastwisk, nieużytków rolnych, pasów przydrożnych, szlaków turystycznych i kolejowych lub w strefie oczeretów i trzcin, oraz w odległości do 100 m od granicy lasów, wypalanie wierzchniej warstwy gleby i pozostałości roślinnych jest
ZABRONIONE !!!
Każdy rolnik zdaje sobie sprawę z wagi dopłat bezpośrednich otrzymywanych z Unii Europejskiej. Użytkownik gruntów zobowiązany jest do utrzymania ziemi w dobrej kulturze rolnej – art. 2 ust 1 ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o płatnościach bezpośrednich do gruntów (Dz. U. z 2004 r. Nr 6, poz. 40 ze zmianami). Naruszenie zasad określonych w akcie wykonawczym do ustawy tj. rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 7 kwietnia 2004 roku w sprawie minimalnych wymagań utrzymywania gruntów rolnych w dobrej kulturze (Dz. U. nr 65, poz. 600 ze zmianami), między innymi poprzez wypalanie areałów rolnych (§3 ust. 2) powodować może cofnięcie lub ograniczenie przez właściwe organy tej formy pomocy finansowej.
Wypalanie wierzchniej warstwy gleby lub pozostałości roślinnych (suchych traw) jest wykroczeniem:
- z art.82§ 1 pkt.7e Ustawy z dnia 20.05.1971r. – Kodeks Wykroczeń (Dz.U. z 1971r. Nr 12 poz.114 z późn. zm.), który przewiduje odpowiedzialność tego kto nieostrożnie obchodzi się z ogniem lub wykracza przeciwko przepisom dotyczącym zapobieganiu i zwalczaniu pożarów.
- z art.181 § 1 Ustawy z dnia 06.06.1997r. – Kodeks karny (Dz.U. z 1997r. Nr 88 poz.553 z późn. zm.), który brzmi: „ Kto powoduje zniszczenie w świecie roślinnym lub zwierzęcym w znacznych rozmiarach – podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5”.
- z art.163 § pkt.1 Ustawy z dnia 06.06.1997r. – Kodeks karny (Dz.U. jw.), który brzmi: „ Kto sprowadza zdarzenie, które zagraża życiu lub zdrowiu wielu osób albo mieniu w wielkich rozmiarach, mając postać pożaru – podlega karze pozbawienia wolności od roku do lat 10 ”.
- z art.131 Ustawy o ochronie przyrody (Dz. U. z 2004 r. Nr 92, poz. 880 z późn. zm.), który brzmi : „ Kto wypala roślinność na łąkach, pastwiskach, nieużytkach, rowach , pasach przydrożnych, szlakach kolejowych, w strefie oczeretów lub trzcin – podlega karze aresztu lub grzywny ”.